Migrantenverhalen
-
Chronische aandoening is geen belemmering
Als de heer I. van een kennis hoort dat een organisatie mensen kan ondersteunen bij vrijwillige terugkeer wordt hij nieuwsgierig. Al maanden denkt hij aan terugkeer naar de Filippijnen. De heer I. kampt al een tijdje met gezondheidsklachten en de laatste maanden is dit alleen maar erger geworden. Toch is zijn twijfel om terug te keren erg groot, zijn vrouw wil nog niet terug.Lees verder
-
Cliënt met diabetes
Het was voor Hussein uit Soedan niet mogelijk om in Nederland een leven te leiden met vaste regelmaat. Hij zwierf rond op straat, had hij geen vaste verblijfplaats en gebruikte enige tijd geen insuline. Lees verder
-
Cliënt met psychiatrische problematiek
Hamed wilde graag terug naar Irak. Iets dat niet eenvoudig was gezien zijn opname in een GGZ-instelling en zijn diagnose schizofrenie. Lees verder
-
Cliënt in terminale fase van zijn ziekte
Het was de laatste wens van Adnan uit Voormalig Joegoslavië om te sterven in zijn vaderland, herenigd met zijn ouders. Lees verder
-
Samenwerking bij vrijwillige terugkeer
Het is vlak voor Kerst als de vraag van de 44-jarige vrouw uit Kaap Verdië bij een districtsmedewerker binnenkomt. De vrouw heeft kanker en zal niet meer beter worden. Na zeven jaar Nederland wil ze terug naar haar land, haar kinderen en haar familie. De IOM-medewerker aarzelt geen moment: terugkeer moet op korte termijn te regelen zijn. Een arts bevestigt dat reizen verantwoord is. Zitten of lopen is echter onmogelijk, de vrouw moet liggend vervoerd worden, stelt de arts.Lees verder
